یه دردسر تازه به جرعه‌های شبانه‌م اضافه کردم: حفظ کردن شعر دیلن تامس.

از جهان‌بینی این شعر خیلی خوشم اومده و امیدوارم بتونم منم یه روز مثل تامس این‌قدر قشنگ حرف بزنم.

هیچ می‌دونستید شاعر ولزیِ این ویلَنِلِ زیبا تحصیلات دانشگاهی نداشته، ولی در عوض یه پدر داشته که معلم زبان انگلیسی بوده؟

هیچ می‌دونستید به زبان مادریش مسلط نبوده، ولی به انگلیسی مثل بلبل شعر می‌گفته؟!

از روی زندگی رمانتیک و کوتاهش هم یه فیلم سینمایی ساخته شده که تصمیم دارم تا خودم نبینمش، اسمش رو لو ندم.

این روزا کم پیش میاد کسی برای کشف یه شعر ذوق کنه و حوصله داشته باشه یه پست این‌مدلی رو تا ته بخونه؛ ولی خب، من الان سرحالم . پس متن کاملش رو هم می‌ذارم.

هدیه‌ای باشه برای اون کسی که حوصله‌ی خوندن و ترجمه کردنش رو داشت.

Dylan Thomas

1914–1953

Do not go gentle into that good night,

Old age should burn and rave at close of day;

Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,

Because their words had forked no lightning they

Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright

Their frail deeds might have danced in a green bay,

Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,

And learn, too late, they grieved it on its way,

Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight

Blind eyes could blaze like meteors and be gay,

Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,

Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.

Do not go gentle into that good night.

Rage, rage against the dying of the light.

برچسب‌ها: Dylan Thomas