زدم به دل کوه و شهر نکبت گرفته را زیر پا گذاشتم.

زاویه ی دیدم :

درختان انبوه پاییز زده دامنه کوه است و پایین تر از آن انگشتان باریک خیابان و حرکت مورچه ای ماشین ها و پایین تر از آن ، همه ی هیاهوها و جنجال ها که زندگی بشر را به خود مشغول کرده.

بالای سرم آسمان خداست. من درست زیر سایه آسمان متواضعانه ایستاده ام.

برچسب‌ها: روزانه نوشت